کاش بيايم براي بي پناها سايبون باشيم
با دلاي دل شکسته کمي مهربون باشيم
کاش بيايم به باغبونا کمي حرمت بذاريم
احترام دلاي شکسته رو نگهداريم
کاش به مهربونترا دين مون و ادا کنيم
سهم خوشبختي مون و وقف بزرگترا کنيم
کاش يه کاري بکنيم که خستگيها دربشه
مرحمي بشيم که زخم آدما بهتربشه
کاش که شاخه درخت زندگي رونشکنيم
هفته اي يه بار به باغبونامون سربزنيم
کاش که پاک کنيم تمام اشکاييکه جاريه
خوب نگه داريم چيزي که واسه يادگاريه
کاش دس پرنده هاي بي پناه وبگيريم
توي آسمون بريم دامن ماه وبگيريم
کاش با مهربوني مون غصه ها رو کم بکنيم
رشته هاي عشق و تا هميشه محکم بکنيم
کاش بشينيم پاي صحبت اونا که بي کسن
اگر درد و دل کنن به آرزوشون ميرسن
کاش تو عصري که همش سنگيه وآهنيه
بگيم از چيزهايي که خوب ولي رفتنيه
کاش هنوز دير نشده قدر هم و خوب بدونيم
نکنه دير بشه تا ابد پشيمون بموني
کاش که اين يه جمله هيچ موقع ز يادمون نره
آدمي چه خوب باشه چه بد باشه مسافره